Мимо Миши Позднякова
Я без шуток не хожу
Толи хрен миж строк просуну
Толи "Жоппа" напишу...
Міхась Пазнякоў
* * *
У парку паляць лісце,
І яно
Дыміцца, курчыцца паволі.
Так, згадваю,
Было ў жыцці са мной,
Калі душа сціналася ад болю...
Агонь знішчае
Лета прыгажосць,
Як некалі
Падман знішчаў каханне...
Ды ў тым,
Што хараство зямное -- госць,
Пакута наша і
Выратаванне...
-----------------------------
Нехто штости палить у парку
Гэта нештае- яно
Дымам курчыцца паволі
Пах лятить у мае акно
Цось знаёмае да боли
Штость ад болю на душе
Чую як агонь знищая
То што сонейка дае
Гэта нават вытраванне
И пакута мне и здек!
Палять панки ганьджу у парку.
А я што - не чалавек!?
Я без шуток не хожу
Толи хрен миж строк просуну
Толи "Жоппа" напишу...
Міхась Пазнякоў
* * *
У парку паляць лісце,
І яно
Дыміцца, курчыцца паволі.
Так, згадваю,
Было ў жыцці са мной,
Калі душа сціналася ад болю...
Агонь знішчае
Лета прыгажосць,
Як некалі
Падман знішчаў каханне...
Ды ў тым,
Што хараство зямное -- госць,
Пакута наша і
Выратаванне...
-----------------------------
Нехто штости палить у парку
Гэта нештае- яно
Дымам курчыцца паволі
Пах лятить у мае акно
Цось знаёмае да боли
Штость ад болю на душе
Чую як агонь знищая
То што сонейка дае
Гэта нават вытраванне
И пакута мне и здек!
Палять панки ганьджу у парку.
А я што - не чалавек!?
Комментариев нет:
Отправить комментарий